Duniya

Aam to kevi ramto ramaade chhe duniya,
toye kevu aashcharya pamaade chhe duniya.
- 'Sagar' Ramolia

"मैं" (Mono-Image कविता)

(१)
मुझको आपको
सबको
चिपकता रहता
"मैं"।

(२)
यह "मैं"
बडाबलवान....!
गिराता पल में।

(३)
शायद
इसी "मैं" ने
काबाओ के सामने
अर्जुन के धनुष्य को
निक्कमा किया होगा...!

(४)
"मैं" नाम के
दैत्य को
मारने के लिये
होगा कोई
युगावतार?

(५)
अब तो
कई जगह पर
"मैं" का स्थान
"तू" ने
ले लिया है।

(६)
क्या
"मैं" को पता है?
"मैं" का विरोधी
"मैं" ही है।

- 'सागर' रामोलिया

નખ (મોનો-ઈમેજ કાવ્ય)

(૧)

મારા આ નખ
વધતા જ જાય છે...
શું મારામાં
કોઈ રાક્ષસ તો
નથી પેસી
ગયોને?
(૨)
કરે આંગળાનું
રક્ષણ,
તોય ગાળ ખાય ઃ
'આંગળાથી નખ વેગળા.'
(૩)
ભલે ન ગમતા હોય,
પણ નખ તો છે
અલ્લડ કિશોરીનું
ઘરેણું!
(૪)
નખને સજાવશો તો
દુલ્હન બનશે
અને
જો બનાવશો
ધારદાર તો
ખૂની બનશે....

- 'સાગર' રામોલિયા

ग़म

(१)
आज हम चाहे तो भी ग़म न मिले,
ग़म बढ़ानेवाली रहम न मिले।
बिना घाव के भी दर्द बढ़ाता चले,
ऐसा कोई भी हमें ज़खम न मिले।
(२)
ग़म मिले तो ग़म का ख़याल न आये,
ग़म न सह पाये ऐसा काल न आये।
'सागर' तैर जाये पकडके तिनका,
मझ़धार में रहे ऐसा हाल न आये।

- 'सागर' रामोलिया

શબ્દ (ગઝલ)

નિરાશ્રિતોનો ઉતારો શબ્દ,
કદી બાળતો તિખારો શબ્દ.

ઊંડા ઉતરતાં પામો પાર,
કદી નથી આ કિનારો શબ્દ.

નિરાશાનાં ઘેરાય વાદળો,
ત્યારે આપે સધિયારો શબ્દ.

દુશ્મનદળ કરે હુમલો,
ત્યાં ઉઠતા લલકારો શબ્દ.

પાનખરે પણ ખુશી ટાણે,
માંહ્યે ઉઠતી બહારો શબ્દ.

'સાગર' વધુ ગરમ થતાં,
સાવ બની જાય ખારો શબ્દ.

- 'સાગર' રામોલિયા

દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

કોઈ કરતાં રહે કામ,
ને કોઈ ભોગવે આરામ;
તોયે જગતમાં નાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ગાંધીજીના આદર્શો રાખે,
ભ્રષ્ટાચારમાં દૂર નાખે,
છતાંયે નેતાની હાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

વાંક-ગુના પરના કરે,
બાકી નાણાં ઘરનાં કરે;
છતાં પૈસે પણ રાંક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ગુંડાની પાંચશેરી મોટી,
નિર્દોષની છીનવે રોટી;
ઘણાનો બગડે પાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

ચૂંટણીના ચાકડા ચડે,
ઘણાય એમાં નીચે પડે;
મન મેલાં ધોળો પોશાક છે,
દેશ તો પ્રજાસત્તાક છે!

- 'સાગર' રામોલિયા

પ્રેમવર્ષા

ચક્ષુમિલનનાં વાદળ છવાયાં,
મનજગતમાં ગાજતાં સુણાયાં.

એકાએક વધી ગયું આકર્ષણ,
ત્વરિત ગતિએ નજીક ખેંચાયાં.

મોર મિલનના લાગ્યા ટહુકવા,
ચાતકકંઠે મીઠાં ગીત ગવાયાં.

વીજળી ચમકી દિલમેદાનમાં,
ઘરમાં સ્નેહના પ્રકાશ ફેલાયા.

થઈ ત્યાં 'સાગર' ત્યારે પ્રેમવર્ષા,
જ્યારે વિરહની આગમાં શેકાયાં.

- 'સાગર' રામોલિયા

બખડજંતર કરમાં

હવે તો આડો આંક વળ્યો, બખડજંતર કરમાં,
સાધુ થૈ શૈતાન નીકળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

સારી રીતે રહેતા તને આવડ્યું ન જરાયે,
ગંધાતી ગટરમાં ઢળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

સામે ચાલીને 'ભાઈ'ઓના પગ ચાટવા ગયો હતો,
ચીગમ જેવો તને ચગળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

ગયો હતો અંધારી ખાડમાં પ્રકાશિત થવા,
ઉજાશમાંયે ન ઝળહળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

'સાગર' તારાં કામોનો હિસાબ હવે થઈ ગયો,
પળે પળે તું ખૂબ બળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

- 'સાગર' રામોલિયા

અબજ દાઝે છે

હોય ખામી તો સમજ દાઝે છે,
કો' ચડે ઘોડે, સહજ દાઝે છે.

કામવા પૈસો નથી બળ તોયે,
સ્વપ્નમાં તેના અબજ દાઝે છે.

કાગડા જેવા અવાજે ગાતો,
તેમને જોઈ તરજ દાઝે છે.

કામ પોતાનું કરાવી લેતો,
અન્ય મારે જખ, ગરજ દાઝે છે.

હોય 'સાગર' અન્યનું લીધેલું,
યાદ રાખે તો મગજ દાઝે છે.

- 'સાગર' રામોલિયા

हम हैं...

दिल को लुभानेवाले हम हैं,
दर्द को भुलानेवाले हम हैं।

प्यार का शास्त्र पढ़ चुके कब से,
औरों को पढ़ानेवाले हम हैं।

जादू की बात रहती है दूर,
कमाल दिखानेवाले हम हैं।

पहले से बन चुके घातक,
तीर को चलानेवाले हम हैं।

'सागर' यदी जरूरत पडे,
मन को मनानेवाले हम हैं।

- 'सागर' रामोलिया

ઈશારો ઈ એવો કરે

એના પર અનેક મરે, ઈશારો ઈ એવો કરે,
જાણે આંખોથી ફૂલ ખરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

જો નીકળી જાય જલ્દીથી એનાથી કોઈ આગળ,
વારંવાર મોં પાછું ફરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

દૂર રહેવાનો પ્રયત્ન કર્યા કરે જે સતત,
મન તેના ઉપર ઠરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

ભૂલથી પણ તેની સામે નજર જો મળી જાય,
આનંદ આભમાં વિહરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

'સાગર' બધાંનાં મનમાં બનાવે પોતાની મૂર્તિ,
જાદુ ભરી છાપ ચીતરે, ઈશારો ઈ એવો કરે.

- 'સાગર' રામોલિયા

दिल से

घायल हुए हैं हम दिल से,
मरे तुम्हारी क़सम दिल से।

खूब रोका किन्तु तुम्हारे बिना,
निकलते है ग़म दिल से।

दिल से दिल का नाता जोड़ना,
निभाके जाना रसम दिल से।

इतना करने से भी न मिले,
फूटे हमारें करम दिल से।

तड़पाना नहीं इस बंदे को,
इतनी करो रहम दिल से।

विरह तुम्हारा सह न पाया,
गहरा हुआ ज़ख़म दिल से।

'सागर' दीदारे-यार न हुआ,
निकल जायेंगे दम दिल से।

- 'सागर' रामोलिया

કુદરતનો નજારો (ગીત)

(રાગ ઃ તેરે ચેહરે મેં વો જાદુ હૈ)
http://www.youtube.com/watch?v=B8Xz84UaxEk

હે, કુદરત તારો નજારો...

હે, કુદરત તારો નજારો,
મારા મનને લલચાવે,
એને જોઈ એ નાચે-કૂદે,
આંખોને ઠંડક અપાવે. (૨)
હે, કુદરત...

તારાં સુંદર ફૂલ ખીલે,
ખીલીને કેવાં એ ઝૂલે,
ઝૂલે એ પવન-હિંડોળે,
એતો પ્રેમની સુગંધ ફેલાવે...

કોઈની નજર ત્યાં પડે,
એને મીઠો નશો ચડે,
સૃષ્ટિ જોવાને આંખ લડે,
તું મનડાને કેવું નચાવે...
દૂર જવાનાં ન ઉપડે કદમ,
તું એવાં તો લાડ લડાવે. (૨)
હે, કુદરત...

સુંદર પંખી ઊડે આભે,
આભમાં આનંદથી ડોલે,
ડોલીને ધરતી પર આવે,
મળીને મીઠું સંગીત સંભળાવે...

કેવું વહેતું આ પાણી,
દુઃખને લઈ જતું તાણી,
મનડું કરતું ઉજાણી,
આંખોને કેવા ખેલ કરાવે...
અમૂલ્ય તારો ખજાનો છે,
એને પામવા મન તડપાવે.(૨)
હે, કુદરત...

વૃક્ષો પવનથી ઝૂલે,
ઝૂલીને ચડે હિલ્લોળે,
હિલ્લોળે દુનિયા પણ ડોલે,
એતો મસ્તીમાં ચૂર બનાવે...

સવાર સુગંધને ઝીલે,
સંધ્યાના રંગો ત્યાં ખીલે,
સૂર છેડ્યા કોઈ રંગીલે,
એતો સ્વપ્નના જગમાં રચાવે...
તને જોઈને મન કરે નમન,
હાથોને સલામ ભરાવે.(૨)
હે, કુદરત...

પશુઓ લીલું ઘાસ ચરે,
ચરીને દુવાઓ કરે,
કરે એ નિરાળા કંઠે,
તારી દુનિયા તડપ જગાવે...

તું વસે છે ચારેકોર,
તારો ક્યાંય ન ઓરછોર,
કદી' બનીશ ન કઠોર,
તારી લીલાનો પાર ન આવે...
આંખો કદીયે થાકે નહિ,
બધું જોવાને તલ્લીન બનાવે.(૨)
હે, કુદરત...

-'સાગર' રામોલિયા

બે સહનશીલ

ભારતદેશમાં
સહન કરે
બે જ પાત્રો,
એક જનેતા
અને
બીજી જનતા.

-'સાગર' રામોલિયા

તો મજા આવે!

ઊગે સપનાંનાં ઝાડ તો મજા આવે!
હવાની જાણું નાડ તો મજા આવે!

કરી લેવો છે પ્રેમ ને ડરી ભાગું,
રહે નહિ બીકણ હાડ તો મજા આવે!

લડાઈ જામે શબ્દ-શબ્દ વચ્ચેની,
પડાવી નાખું રાડ તો મજા આવે!

કરી શબ્દોની સાધના બનું ભૂવો,
કરું સૌમાં વળગાડ તો મજા આવે!

હવે 'સાગર' હું તો બનીશ લૂંટારો,
ગઝલ પર પાડું ધાડ તો મજા આવે!

- 'સાગર' રામોલિયા