સુનામી (મોનોઈમેજ)

(૧)

 સુનામી

એટલે

આંધળો રાક્ષસ.

(૨)

દરેકના મનમાં

દિવસમાં એકવાર તો

આવે છે

સંશયનું સુનામી.

(૩)

સમુદ્રમાં

સુનામી

આવે તો?

લાશોનો ઢગલો...!

(૪)

કવિના મનમાં

ઉદભવે સુનામી

તો થાય

શબ્દોનું નવસર્જન.

(૫)

કૌરવોના મનમાં

આવ્યું સુનામી,

તો શું થયું?

મહાભારત....!

-         - ‘સાગર’ રામોલિયા

Mono-Image પંખો (મોનોઈમેજ)

(૧)

પંખો

ગોળ-ગોળ

ફર્યા જ કરે.

ચક્કર

નહિ આવતાં હોય!

(૨)

 પંખો જણે

સુદર્શન-ચક્ર.

પેલું

પાપીને કાપે,

આ

ગરમીને.

(૩)

 પંખો

કેવો નિર્દય!

ગરમીમાં જ

અટકી પડે...

(૪)

 પંખો તો

મોટો ચિત્રકાર!

ફરતાં પાંખિયાંથી

રચે

અનેક રંગોળીઓ.

(૫)

 પંખો

હવા આપે,

કચરો હરે,

એટલે તો

થોડા દિવસોમાં

ગંદો...

(૬)

ચકરાતા

પંખા સામે જુવો!

મગજ

ચડશે ચકરાવે...

- ‘સાગર’ રામોલિયા

Mono-Image રુંવાટી (મોનોઈમેજ)

(૧)

રુંવાટી

એટલે શું?

કોણ કહેશે?

(૨)

 રુંવાટી જાણે

કૂતરાની પૂંછડી.

પેલી વાંકી

ને આ?

ગમે ત્યારે ઊભી!

(૩)

રુંવાટી જાણે

અભિમન્યુનો

સાતમો કોઠો,

કોઈ

ભેદી શક્યું?

(૪)

રુંવાટી

રમત રમે,

ઊભીંગ-બેઠીંગની.

(૫)

દોસ્તી તો

રુંવાટી-ચામડીની.

ખેંચાય રુંવાટી,

દર્દ ભોગવે

ચામડી.

(૬)

રુંવાટીને

અભરખો

ચોટલો થવાનો,

પણ

વેક્સ

તેમાં

પાણી ફેરવે.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

વરસાદ આવે (મોનોઈમેજ કાવ્ય)

(1)
કદીક
દુર્વાસાના શાપની જેમ
કદીક
ઘરડા-માંદા બળદની જેમ
આવે વરસાદ.
(2)
કબરમાં સૂતેલ
મડદામાં પણ
જગાવવી હોય તરસ,
એ રીતે 
આવે કદીક.
(3)
બાષ્પીભવનમાં
બાકી રહેલી
ખારાશને લીધે
સમુદ્ર જ્યારે
ઉલ્ટી કરવા લાગે,
ત્યારે માંડ આવે.
(4)
વૃક્ષો
નગ્ન બની
શરમ છોડે ત્યારે
આ બેશરમી આવે.
(5)
પોતાને
કર્ણ માનતો એ
જીવ મરે ત્યારે
દાન દેવા આવે.
(6)
વાદળમાં સંતાઈ
રમે સંતાકૂકડી,
પકડનાર થાકે
બેભાન બને ત્યારે
આવે લુચ્ચો વરસાદ.
(7)
ઘનઘોર
બન્યું હોય આભ,
તોયે ટીપે ટીપે આવે,
જાણે
મગર આંસુ પાડે.....


- ‘સાગર’ રામોલિયા

મૃગજળ (મોનોઈમેજ કાવ્ય)

(1)
વણભેદાયેલો
અભિમન્યુનો
સાતમો કોઠો
એટલે મૃગજળ.
(2)
મૃગજળ
બની ગયેલ વિદ્યા
એકલવ્યે મેળવી
ને
કર્યો ભંગ
કુદરતી નિયમનો.
(3)
મૃગજળ
એટલે
કાળની થપાટોમાં
અસ્ત પામેલ
જળનું અસ્તિત્વ.
(4)
ખુલ્લી આંખનું
બનીને સ્વપ્ન
મનોભૂમિ પર છવાતું
ને આંખ બંધ થતાં
હતું – ન હતું...
(5)
મૃગજળમાં જીવવું
વિલીન થવું,
વણલખ્યો
સંસારી નિયમ.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

मन (Mono-Image कविता)

(१)
मन को मारो
फिर भी
जिंदा...

(२)
मन कभी
दुःशासन बनकर
करता खुद का
वस्त्राहरन...

(३)
मन
समुद्र में
डूबता,
आग में जलता,
वायु में झिडकता...
फिर भी
वैसा ही वैसा...

(४)
स्पर्धा में
मन जीतता...

(५)
मन में
बैठी 'मा'
मन को समजाती,
फिर भी
साला
न समजता...

(६)
मन को
जो मारे
वो
मुनि बन जाये...

(७)
आप हारे
फिर भी
कमल जैसा
मन जीतता...!

- 'सागर' रामोलिया

"मैं" (Mono-Image कविता)

(१)
मुझको आपको
सबको
चिपकता रहता
"मैं"।

(२)
यह "मैं"
बडाबलवान....!
गिराता पल में।

(३)
शायद
इसी "मैं" ने
काबाओ के सामने
अर्जुन के धनुष्य को
निक्कमा किया होगा...!

(४)
"मैं" नाम के
दैत्य को
मारने के लिये
होगा कोई
युगावतार?

(५)
अब तो
कई जगह पर
"मैं" का स्थान
"तू" ने
ले लिया है।

(६)
क्या
"मैं" को पता है?
"मैं" का विरोधी
"मैं" ही है।

- 'सागर' रामोलिया

નખ (મોનો-ઈમેજ કાવ્ય)

(૧)

મારા આ નખ
વધતા જ જાય છે...
શું મારામાં
કોઈ રાક્ષસ તો
નથી પેસી
ગયોને?
(૨)
કરે આંગળાનું
રક્ષણ,
તોય ગાળ ખાય ઃ
'આંગળાથી નખ વેગળા.'
(૩)
ભલે ન ગમતા હોય,
પણ નખ તો છે
અલ્લડ કિશોરીનું
ઘરેણું!
(૪)
નખને સજાવશો તો
દુલ્હન બનશે
અને
જો બનાવશો
ધારદાર તો
ખૂની બનશે....

- 'સાગર' રામોલિયા