હઝલ

કરો ખમૈયા (હઝલ)
(લગાગા લગાગા લગાગા લગાગા)

હવે ખૂબ હાંકી, કરોને ખમૈયા!
ગયા કાન પાકી, કરોને ખમૈયા!

અવરની બુરાઈ કરી ખૂબ ઝાઝી,
બધી એબ ઢાંકી, કરોને ખમૈયા!

ન મૂક્યા ક્દી’ પથ્થરોનેય આઘા,
જશે એય થાકી, કરોને ખમૈયા!

લગાવ્યા, હતા એટલા દાવપેચો,
ત્યજી રમત વાંકી, કરોને ખમૈયા!

કહે વાત આવી ભલે ખૂબ ‘સાગર’,
હવે છે શું બાકી? કરોને ખમૈયા!

‘સાગર’ રામોલિયા

ગગાને કોણ સમજાવે! (હઝલ)

ગગાને કોણ સમજાવે! (હઝલ)

ગગાને માન્યામાં ન આવે, ગગાને કોણ સમજાવે!

નેતા થવાનાં સપનાં સતાવે, ગગાને કોણ સમજાવે!

હા, જી હા! કરતા ચમચા આગળ-પાછળ ચાલે,

એને જલ્સા કેમ કરાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

મોંઘુદાટ ભોજન ને માથે ડ્રાયફ્રુટ મુખવાસ,

અપચા પેટે કેમ પચાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

મોંઘી મોંઘી હોટલો ને લકઝરીયસ એના રૂમ,

શરદીના કોઠે કેમ ફાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

મોંઘા ચશ્મા, મોંઘી પેન ને ડિઝાઈનર કપડાં,

પાતળું તન કેમ શોભાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

લકઝરીયસ કારના જમેલામાં મસ્ત બની ફરે,

એમાં કેટલું પેટ્રોલ પુરાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

સ્વીસ બેંકમાં ખાતું રાખે, મફત વિદેશી સેર કરે,

આદર્શી ગગો નાણું ક્યાંથી લાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

શેર-સટ્ટો ને કૌભાંડોની રેસમાં આગળ ભાગે,

ભોળો ગગો કેમ ચાંચ ખુપાવે? ગગાને કોણ સમજાવે!

મોંઘી-મોંઘી મિલ્કતો, 'સાગર' મોંઘાં છે રહેઠાણ,

ડરેલો ગગો સપનું ભગાવે, ગગાને કોણ સમજાવે!

- 'સાગર' રામોલિયા

કરો ખમૈયા (હઝલ)

(લગાગા લગાગા લગાગા લગાગા)

 

હવે ખૂબ હાંકી, કરોને ખમૈયા!

ગયા કાન પાકી, કરોને ખમૈયા!

અવરની બુરાઈ કરી ખૂબ ઝાઝી,

બધી એબ ઢાંકી, કરોને ખમૈયા!

ન મૂક્યા ક્દી’ પથ્થરોનેય આઘા,

જશે એય થાકી, કરોને ખમૈયા!

લગાવ્યા, હતા એટલા દાવપેચો,

ત્યજી રમત વાંકી, કરોને ખમૈયા!

કહે વાત આવી ભલે ખૂબ ‘સાગર’,

હવે છે શું બાકી? કરોને ખમૈયા!

‘સાગર’ રામોલિયા

સરકાર છે (હઝલ)

આમ તો બધું ચાલ્યા કરે, સરકાર છે!

કદી’ વાએ વહાણ તરે, સરકાર છે!

દિન-રાતની રમતો હોય છે રમાતી,

પૃથ્વીની જેમ ચક્કર ફરે, સરકાર છે!

લૂંટ, ભ્રષ્ટાચાર, કિન્નાખોરી ને માથે ગોરખધંધા,

કોણ જાણે ક્યાં જઈ સરે? સરકાર છે!

જોઈ સારું સારું, ભાઈ મુખથી પડે લાળ,

તોયે મદદનું બહાનું ધરે, સરકાર છે!

‘સાગર’ એમાં વ્હાલાં-દવલાં હોય ન કશું,

જ્યાંથી મળે, જઈ ત્યાં ચરે, સરકાર છે!

- ‘સાગર’ રામોલિયા

બલા અને તેનો સાજન

તું ધગતો ધણી, હું તારી બાયડી સાજન,
જનમોના પાપે હું તને આથડી સાજન.

તારી કે મારી કોઈ ખબર નથી લેતું,
તૂટ્યું જોડું તું, હું પનોતી ચાખડી સાજન.

તારા-મારા અવાજે લોકો કાને હાથ દેતાં,
તું કૂડો કાગડો, હું કાળી કાગડી સાજન.

મળશે નહિ તારા-મારા સંબંધનો જોટો,
તું ઊનો ઢેબરો, હું ઊની તાવડી સાજન.

બલા કહે ‘સાગર’ મોઢાં સડેલાં આપણાં,
તોયે બંનેને જોવા થાય પડાપડી સાજન.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

મને નેતા થવાનો ભય છે

ક્યાં કોઈ આશય છે, મને નેતા થવાનો ભય છે,

ક્યાં હજુ તો વય છે, મને નેતા થવાનો ભય છે.

કેમ મિલાવું  તાલ ભ્રષ્ટાચારની મહેફિલમાં,

લથડાતો લય છે, મને નેતા થવાનો ભય છે.

કાચો પડું હું મદિરા, જુગાર, લલનાઓમાં,

નશો ચડાવે પય છે, મને નેતા થવાનો ભય છે.

(પય=દૂધ, પાણી)

નથી શીખ્યો દાવ-પેચ-છટકબારીની રમતો,

ક્યાં લોહીમાં નય છે, મને નેતા થવાનો ભય છે.

(નય=રાજનીતિ)

છોડી દે ‘સાગર’ આવા નેતાનાં સપનાં જોવાનું,

મોટો તે આમય છે, મને નેતા થવાનો ભય છે.

(આમય=રોગ)

- ‘સાગર’ રામોલિયા

લે લેતો જા! (હઝલ)

કર્યો છે મેં ઘા, લે લેતો જા!

ખોટી પાડી હા? લે લેતો જા!

નો’તી અક્કલ ને પડ્યો આડો,

યાદ આવી ગઈ મા? લે લેતો જા!

ગદ્ધા જેવી બૂમો કાં પાડે?

કૈં તો સાચું ગા, લે લેતો જા!

બીજાનું લેવામાં બાકી કૈં રાખ્યું?

ક્યાં(ય) પાડી’તી ના? લે લેતો જા!

‘સાગર’ પંચાતમાં ભાગ્યું ટાણું,

જા ઘર ભેગો થા, લે લેતો જા!

- ‘સાગર’ રામોલિયા

આવ્યો છું (હઝલ)

માનતા નહિ કોઈ ધમાલ લઈ આવ્યો છું,
ને માનો તો બગડેલો ફાલ લઈ આવ્યો છું.

ચૂમી તો જુઓ, દાંત ખાટા થઈ જશે,
પરસેવે રેબઝેબ ગાલ લઈ આવ્યો છું.

ત્રેવડ નથી કોઈ મારો વાળ વાંકો કરે!
જુઓ કેવી લીસી લીસી ટાલ લઈ આવ્યો છું!

બાજુમાં તો ચાલી જુઓ, નીચે જઈ પડશો,
આમ-તેમ ફંગોળાતી ચાલ લઈ આવ્યો છું.

‘સાગર’ ગમે તેવું કહો, અસર નહિ થાય,
બંને કાનમાં હું હડતાલ લઈ આવ્યો છું.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

રોતલ ચહેરા

 

નથી ખબર આ કયા જનમના ફેરા છે,
હાસ્યની નગરીમાં રોતલ ચહેરા છે.
 

કલ્પનાના રસ્તે કેમ વધું હું આગળ,
જોઉં છું આગળ તો કવિઓના ઘેરા છે.
 

આખા નગરમાં કાંસકાનાં કારખાનાં,
રહેનાર તેમાં બધાં જ ટાલકેરા છે.
 

શેર શરૂ થયા પે’લા સાંભળ્યું ‘વાહ, વાહ’,
માની લીધું ત્યારે બધાં જ અદકેરા છે.
 

‘સાગર’ બલાએ સજાવી છે મહેફિલ,
પરંતુ તેમાં બેઠેલા બધા બહેરા છે.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

લે હવે હાલતો થા!

ખૂબ નાચ્યો, ખૂબ ડોલ્યો, લે હવે હાલતો થા!
ચંદ્ર સૂર્ય સાથે તોલ્યો, લે હવે હાલતો થા!

શું બોલ્યો એનું ભાન ન રાખ્યું, બોલ્યે રાખ્યો!
મૂર્ખામીનો ખજાનો ખોલ્યો, લે હવે હાલતો થા!

ઈર્ષા રાખીને તું બીજાનું કામ કરવા ગયો?
કામ ન થયું હાથ છોલ્યો, લે હવે હાલતો થા!

સ્થળ-સમયનું ભાન રાખી રહે મારા ભાઈ!
હતું તેનું જુદું બોલ્યો, લે હવે હાલતો થા!

‘સાગર’ તારી ત્રેવડ હતી એટલું તો મથ્યો,
સમયને તેં ખૂબ ઠોલ્યો, લે હવે હાલતો થા!

- ‘સાગર’ રામોલિયા

એની પ્રગટાવો હોળી

ગુંડાગીરી ને અત્યાચારની પ્રગટાવો હોળી,
ટોચે બેઠેલા ભ્રષ્ટાચારની પ્રગટાવો હોળી.

વાસનાનો રાક્ષસ જાણે બરાબર જાગ્યો છે,
ગલી-ગલીના બળાત્કારની પ્રગટાવો હોળી.

બીજાને લૂંટવાની જાણે જામી છે હરિફાઈ,
મનમાં જામેલ કુવિચારની પ્રગટાવો હોળી.

બધે થાય નકલખોરી, માથે એમાં ભેળસેળ,
હય્દયના આવા ઝણકારની પ્રગટાવો હોળી.

'સાગર' અહીં મોતને સસ્તું બનાવી બેઠા છે,
મનમાં જાગતાં તિરસ્કારની પ્રગટાવો હોળી.

- 'સાગર' રામોલિયા

બખડજંતર કરમાં

હવે તો આડો આંક વળ્યો, બખડજંતર કરમાં,
સાધુ થૈ શૈતાન નીકળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

સારી રીતે રહેતા તને આવડ્યું ન જરાયે,
ગંધાતી ગટરમાં ઢળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

સામે ચાલીને 'ભાઈ'ઓના પગ ચાટવા ગયો હતો,
ચીગમ જેવો તને ચગળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

ગયો હતો અંધારી ખાડમાં પ્રકાશિત થવા,
ઉજાશમાંયે ન ઝળહળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

'સાગર' તારાં કામોનો હિસાબ હવે થઈ ગયો,
પળે પળે તું ખૂબ બળ્યો, બખડજંતર કરમાં.

- 'સાગર' રામોલિયા

મળી ગૈ

((ફીલિંગ્સ સામયિક ૧૫/૯/૧૧માં છપાયેલ)
(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા)

ભાગતી આફત આ દિશામાં વળી ગૈ,
સાચવેલી મૂડી બધી પીગળી ગૈ.

માનતો કે આધાર મારો થવાની,
રાખું હું ટેકો તે પહેલા ઢળી ગૈ.

ઠેકતો રસ્તા આફતોથી ડરીને,
આડ-રસ્તેથી આજ સામે મળી ગૈ.

મોજ-મસ્તી માટે છુપાતો રહેતો,
નાચતા બીજી સંગ આજે કળી ગૈ.

આગ બીજી 'સાગર' ન તેને દઝાડે,
આજ ઈર્ષાની આગમાં તે બળી ગૈ.

- 'સાગર' રામોલિયા

પતંગ ઊડે-પડે

પહેલા ખુદને પતંગની જેમ ઉડાડે,
ને પછી દોર કાપીને ચત્તોપાટ પછાડે.

ઈર્ષાની આગમાં નિરંતર રહે બળતો,
નજીકમાં જાય તેને ભયંકર દઝાડે.

ખાવી છે કેરી ને આંબે ચડવું પણ નથી,
ક્રોધે ભરાય ને પછી મૂળને જ ઉખાડે.

વાંદરાની જેમ છલાંગો મારતો ફરે,
ઊંઘતાને સળી કરી અચાનક જગાડે.

બીજાંને ભગાડવા છે હોશિયાર 'સાગર',
પણ બલા તેને પૂંછડી પકડી ભગાડે.

- 'સાગર' રામોલિયા

આ નગરમાં

આ અટવાયું નગર આ નગરમાં,
દમીયેલ બધાં ઘર આ નગરમાં.

ચતુર ને ચંચળ છે અહીંના લોકો,
મુંડે અસ્તરા વગર આ નગરમાં.

કહો કાનાને અહીં ચક્ર નહિ ચાલે,
કંસ છે બંદૂકધર આ નગરમાં.

ઊભરાતું કીડીયારું રેંકડીઓમાં,
મોંઘેરા છે સ્વાદવર આ નગરમાં

'સાગર' કરી છે બલાએ બાપામારી,
મારો ખોવાયો છે વર આ નગરમાં.

- 'સાગર' રામોલિયા

ખબર નથી

પરિણામ શું? અખતરાને ખબર નથી,
દાઢી છોલાશે એ અસ્તરાને ખબર નથી.

માનવ બનીને પણ રહેતા બેધ્યાન,
કોનો દિ' બગાડશે, કચરાને ખબર નથી.

વંટોળિયાએ આવી તેને ઉડાડ્યું ઊંચે,
કોની માથે પડશે, પતરાને ખબર નથી.

ઘાસ લીલું જોઈને મૂકી દોટ ઝડપથી,
જીવશે કે મરશે, બકરાને ખબર નથી.

બલા ડંખ મારવા લાગી ગઈ 'સાગર',
ક્યાં જઈ દબાશે, મગતરાને ખબર નથી.

- 'સાગર' રામોલિયા

ભલું પૂછવું

કદી સસલું સિંહને ખાય તો ભલું પૂછવું,
ને માલિક પટાવાળો થાય તો ભલું પૂછવું.

સલામ ભરે સામે તો 'સાહેબ, સાહેબ' કરી,
પાછળથી માછલાં ધોવાય તો ભલું પૂછવું.

ગરજે ગધેડાને બાપ તો પહેલાથી કીધો,
ગધેડીને 'મા' કહી પૂજાય તો ભલું પૂછવું.

માંસ-મટનની સૌને ખુશબૂ વહેતી લાગે,
ને અત્તર છાંટેલા ગંધાય તો ભલું પૂછવું.

બલા આવી બબડતી, તું કર ન મોટી મોટી,
વોંકળા 'સાગર' થૈ લહેરાય તો ભલું પૂછવું.

- 'સાગર' રામોલિયા

યુવાની

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા)

ચાપલાવેડા વગાડે છે યુવાની,
લાજ-લજ્જાને ભગાડે છે યુવાની.

મન મસાણે જાય, ચસ્કે જીભ ચોટે,
પ્યાસ બીજામાં જગાડે છે યુવાની.

બાટલીના સંગમાં એવો ઘુમાવે,
ઉકરડો અંગે લગાડે છે યુવાની.

ભટકે છે શેખચલ્લી-શો બનીને,
ગાદલાં તોડી જગાડે છે યુવાની.

ત્યાં અટકચાળે જ ચંપલ ખાય 'સાગર',
થોબડો ખુદનો બગાડે છે યુવાની.

- 'સાગર' રામોલિયા

ગુંદરની જેમ...

રહે દૂર ગુંદરની જેમ ન ચોટ,
દૂર રહીશ તો જશે તને ન ખોટ.

બનતો નહિ પાડો, ખાવાની રીતે ખા,
બાપનું ગણીને બધું અન્ન ન બોટ.

રહીશ ડગલે ડગલે છેતરાતો,
સંસારે તારા જેવો ગણાશે ન ભોટ.

ઝાંઝવા પાછળ મૃગ ભાગે એ ખરું,
તું ઝાંઝવું બનીને મૂકીશ ન દોટ.

બલા છે 'સાગર' ખરી રાજકારણી,
પણ ભિખારી બનીને માગે ન વોટ.

- 'સાગર' રામોલિયા

વિટંબણા

કોઈને ઝૂંપડી કોઈને મહેલ છે,
આવું બધું દાદાગીરીએ કરેલ છે.

રંગ ન જવાની પ્રભુ ગેરેન્ટી આપે,
તોયે પાવડરથી ઘર ભરેલ છે.

ઈચ્છા હોય તો ભાઈ દોડીને આવજો,
મૃત્યુની અહીં હરરાજી રાખેલ છે.

હવે હડકવાની રસી પણ મળે,
માનવડંખની દવા ક્યાં બનેલ છે.

'સાગર' અટવાયો એ વિટંબણામાં,
મારું આ મન આજ કેમ ભમેલ છે?

'સાગર' રામોલિયા