ખોવાયો હું (ગઝલ)

(ગાગા ગાગા ગાગા ગાગા ગાગા ગા)

કોઈ આવીને શોધો, ખોવાયો હું,

કોઈ નામે સંબોધો, ખોવાયો હું.

ગફલત મારી આવી થૈ શાના લીધે?

નો’તા કોઈ અવરોધો, ખોવાયો હું!

રસ્તો ભૂલ્યો ચેતીને ચાલ્યો તોયે,

પાછળ પડ્યો’તો ગોધો, ખોવાયો હું!

શોધો શોધો, મુશ્કેલીમાં પડ્યો છું,

કરુણાના પાડો ધોધો, ખોવાયો હું.

‘સાગર’ સૌનો શોધ્યો ક્યાં શોધાવાનો?

શોધે આવી કો’ યોદ્ધો, ખોવાયો હું.

 

‘સાગર’ રામોલિયા

મોત આવ્યું

થોડું જમ્યો, ને મોત આવ્યું,

દુ:ખ ખમ્યો, ને મોત આવ્યું.

સદા રહ્યો અક્કડ બની,

જરા નમ્યો, ને મોત આવ્યું.

જઈ ન શક્યો કદી’ કયાંયે,

થોડું ભમ્યો, ને મોત આવ્યું.

રહ્યો અળખામણો સૌનો,

લગીર ગમ્યો, ને મોત આવ્યું.

‘સાગર’ હતો અગનજ્વાળા,

માંડ શમ્યો, ને મોત આવ્યું.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

હું તને ચાહું છું

સનમ, સાંભળ! હું તને ચાહું છું!

નથી એમાં છળ, હું તને ચાહું છું!

જોઉં તને, કે તારી આવે યાદ,

ઊઠે પ્રેમ-વમળ, હું તને ચાહું છું!

માનીશ નહિ કદી’ હશે એમાં ઓટ,

પ્રેમ આ અચળ, હું તને ચાહું છું!

નિર્મળ નદીના સલિલ સમાણો,

વહેશે ખળખળ, હું તને ચાહું છું!

‘સાગર’ તારી આંખના પલકારે,

નવું મળે બળ, હું તને ચાહું છું!

- 'સાગર' રામોલિયા

Phoolo ki baaraat

પ્રેમ (ગઝલ)

એમ ને એમ ટપકે છે પ્રેમ,

આભમાં ખૂબ ઝબકે છે પ્રેમ.

આંખના એક પલકારે રોજ,

ચાંદની જેમ ચમકે છે પ્રેમ.

રક્ત હો’ દોડતું દેહે એમ,

દિલમહીં ખૂબ ધડકે છે પ્રેમ.

થાય એ કેમ, જાણે એ કોણ?

સાપની જેમ સરકે છે પ્રેમ

એ જ છે ‘સાગર’ ઘણો અણમોલ,

શું કદી’ ક્યાંય ખટકે છે પ્રેમ?

'સાગર' રામોલિયા

બગીચે ફરીએ (ગઝલ)

(લગાગા લગાગા લગાગા લગાગા લગાગા લગાગા)

લગીરે મળી તો લઈએ, જઈને બગીચે ફરીએ,

વહાલો વહાવી વહીએ, જઈને બગીચે ફરીએ.

પહેલા કરેલી બધી વાત તાજી કરીએ ફરીને,

સુગંધી પળોમાં ઢળીએ, જઈને બગીચે ફરીએ.

ભલી જિંદગીને સજાવા અહીં સ્વપ્ન જોયાં હતાં જે,

ફરી ચાલને નીરખીએ, જઈને બગીચે ફરીએ.

અહીં આપણે ખૂબ ખાધી હતી વાનગીઓ મજાની,

ફરી સ્વાદ એ પીરસીએ, જઈને બગીચે ફરીએ.

હવે ચાલ ‘સાગર’ પુરાણી કથાઓ જ છોડી દઈએ,

નવી વાતને આદરીએ, જઈને બગીચે ફરીએ.

 

- ‘સાગર’ રામોલિયા

લઘુકાવ્ય

એક પંખી
મારી પાસે
આવ્યું
ને બોલ્યું,
"તું હોશિયાર છો?"
લે
મારા જેવો માળો
બનાવી દે...!
- 'સાગર' રામોલિયા

જિંદગી

(ગાલગા ગાલગા ગાલગા ગાલગા)

સૂર રેલાવતી વાંસળી જિંદગી,

એમ સંગીત તરફી ઢળી જિંદગી.

આ ભરી છે અદાઓ બધી નાટ્યની,

વેશ ઝાઝા કરી નીકળી જિંદગી.

વાયુની ઠંડકે તે ઠરીઠામ છે,

સૂર્યના તાપથી પીગળી જિંદગી.

પાંદડે-પાંદડે વૃક્ષના ઝૂલતી,

ફૂલની ફોરમે ઊજળી જિંદગી.

હોય ‘સાગર’ બધે બોલબાલા ઘણી,

ને મરણ આવતાં સાંભળી જિંદગી.

- 'સાગર' રામોલિયા

समझ बैठा (गजल)

जीती बाजी को हारी समझ बैठा,

जीवन की गाडी रूकी समझ बैठा।

सुख के साथ दु:ख भी बरसता,

उसे प्रभुकृपा की झडी समझ बैठा।

मानो इस पल में नहीं था शोर,

हालत को कुछ अच्छी समझ बैठा।

मेरी इस आयु में कहाँ मेरा हक!

उसको प्रभु से माँगी समझ बैठा।

‘सागर’ अक्ल मेरी, काम आये औरों को,

मुझे भी किसी से मिली समझ बैठा।

- ‘सागर’ रामोलिया

ફૂલોની દુનિયા (મુકતકો) Part-3

-->

(૫)

સંગીતના સપ્તસૂર ફૂલોની દુનિયા,

ભાવનાનું ઘોડાપૂર ફૂલોની દુનિયા.

‘સાગર’ આ દુનિયા છે ખૂબ નિરાળી,

નિરાશાને કરે ચૂર ફૂલોની દુનિયા.

(૬)

ઈશ્વરનો હૈયાહાર ફૂલોની દુનિયા,

પૃથ્વીનો ધબકાર ફૂલોની દુનિયા.

‘સાગર’ આ દુનિયા રસભર્યું વાદળ,

વરસે સાંબેલાધાર ફૂલોની દુનિયા.

(૭)

સૂર્ય જેવું ચમકે ફૂલોની દુનિયા,

ઝાંઝર જેવું ઝમકે ફૂલોની દુનિયા.

‘સાગર’ આ દુનિયાથી રહેશો ન દૂર,

અત્તર જેવું ધમકે ફૂલોની દુનિયા.

(૮)

ફેલાવે સદા સુવાસ ફૂલોની દુનિયા,

અલૌકિક રમાતો રાસ ફૂલોની દુનિયા.

‘સાગર’ સર્જનહારનો માનો આભાર,

બનાવી જેણે ખાસ ફૂલોની દુનિયા.

- ‘સાગર’ રામોલિયા

ફૂલ અને કાંટો (ગઝલ)

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા)

હાથ લંબાવ્યો અને પાછો થયો,

રંગ મુખનો ત્યાં જુવો ઝાંખો થયો.

મૂલ્ય જાણે, છે અહીં દેખાવનું!

ચોર નો’તો, તોય શક પાકો થયો.

પાડવાને વટ ઘણો મથ્યો અહીં,

કૈં કરી શક્યો નહીં, બાઘો થયો.

ભાગતો આઘો ડરી જેના થકી,

એ પળો સંગે હવે નાતો થયો.

કેમ ‘સાગર’ આમ આગળ જૈ શકું,

 ફૂલ માની ત્યાં ગયો, કાંટો થયો.

- 'સાગર' રામોલિયા

દાઝે છે (ગઝલ)

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાગા)

મસ્તકે-મસ્તક સમજ દાઝે છે,
પારકા સુખથી સહજ દાઝે છે.

ક્યાં બને થોડે બધા સંતોષી,

રૂપિયા-પૈસા અબજ દાઝે છે.

રોજ લાગે છે નજર સૌ સુખને,
મ્હેફિલે જાતા તરજ દાઝે છે.

આજ આડો આંક વાળે છે સહુ,
જ્યાં જુઓ ત્યાં તો ગરજ દાઝે છે.

હોય ‘સાગર’ આગ સૌનાં દિલમાં,
રોજ અંગારે મગજ દાઝે છે.

- 'સાગર' રામોલિયા

સાલમુબારક

સૌને જિંદગી ખુશહાલ મુબારક,

સૌને મારા સાલ મુબારક.

- ‘સાગર’ રામોલિયા